Kimin bir toplulukla antlaşması varsa süresi doluncaya kadar onu bozmasın.

Süleym b. Âmir şöyle rivayet etti:

Muâviye ile Rumlar arasında bir antlaşma vardı. Muâviye (ordusuyla) onların topraklarına doğru ilerliyordu; antlaşma süresi bitince onlara baskın yapacaktı. Bir de baktılar ki bir binek -ya da bir at- üzerinde bir adam, “Allahu ekber! Ahde vefa olsun, hıyanet değil!” diyor. Bir de baktılar ki o, Amr b. Abese'dir. Muâviye ona bunun sebebini sordu. O da şöyle dedi: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem)'i şöyle buyururken işittim: “Kimin bir toplulukla arasında antlaşma varsa, süresi doluncaya kadar ya da (antlaşmayı bozduğunu) onlara açıkça ve eşit şartlarda bildirinceye kadar o antlaşmayı ne çözsün ne de (değiştirmek için) sıkılaştırsın.” (Süleym) dedi ki: Bunun üzerine Muâviye askerleriyle birlikte geri döndü.

Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir.