Câbir b. Abdullah (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Ahzâb günü Sa'd b. Muâz'a ok atıldı; kolunun ekhal damarını -ya da ebcel damarını- kestiler. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) yarayı ateşle dağladı. Eli şişti, (dağlamayı) bıraktı; bu sefer kan akmaya başladı. Onu bir daha dağladı, eli yine şişti. Sa'd bunu görünce, “Allah'ım! Kurayzaoğulları (hakkındaki sonuçla) gözümü aydın etmedikçe canımı alma” dedi. Damarı tutuldu ve Kurayzaoğulları Sa'd b. Muâz'ın hakemliğine razı olarak teslim oluncaya kadar bir damla bile kan damlamadı. (Peygamber) ona haber gönderdi. Sa'd, erkeklerinin öldürülmesine, kadınlarının ise sağ bırakılıp müslümanların onlardan yararlanmasına hükmetti. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem), “Onlar hakkında Allah'ın hükmüne isabet ettin” buyurdu. Onlar dört yüz kişiydi. Onları öldürmeyi bitirince (Sa'd'ın) damarı açıldı ve vefat etti.
(Ebû Îsâ) dedi ki: Bu babda Ebû Saîd'den ve Atıyye el-Kurazî'den de rivayet vardır. Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir.
Câmiu't-Tirmizî 1582, Kitap 21, Hadis 44