Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Fâtıma, Ebû Bekir'e gelip, “Sana kim mirasçı olur?” dedi. (Ebû Bekir), “Ailem ve çocuklarım” dedi. (Fâtıma), “O hâlde bana ne oluyor da babama mirasçı olmuyorum?” dedi. Ebû Bekir şöyle dedi: “Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem)'i, ‘Bize mirasçı olunmaz’ derken işittim. Fakat Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem)'in geçimini üstlendiği kimselerin geçimini ben üstlenirim; Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem)'in harcama yaptığı kimselere ben de harcarım.”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda Ömer'den, Talha'dan, Zübeyr'den, Abdurrahman b. Avf'tan, Sa'd'dan ve Âişe'den de rivayet vardır. Ebû Hüreyre'nin hadisi bu yoldan hasen garîbdir. Onu ancak Hammâd b. Seleme ile Abdülvehhâb b. Atâ, Muhammed b. Amr'dan, o Ebû Seleme'den, o da Ebû Hüreyre'den müsned olarak rivayet etmiştir. Muhammed'e (Buhârî) bu hadisi sordum; şöyle dedi: “Bunu Muhammed b. Amr'dan, o Ebû Seleme'den, o da Ebû Hüreyre'den Hammâd b. Seleme dışında rivayet eden kimseyi bilmiyorum.” Abdülvehhâb b. Atâ da bunu Muhammed b. Amr'dan, o Ebû Seleme'den, o da Ebû Hüreyre'den Hammâd b. Seleme'nin rivayeti gibi rivayet etmiştir.
Câmiu't-Tirmizî 1608, Kitap 21, Hadis 71