Fedâle b. Ubeyd (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Ömer b. el-Hattâb'ı şöyle derken işittim: Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyururken işittim: “Şehitler dört kısımdır: (Birincisi), imanı sağlam mümin bir adamdır ki düşmanla karşılaşır, Allah'a verdiği sözde sadakat gösterir ve sonunda öldürülür. İşte o, kıyamet günü insanların gözlerini kendisine şöyle kaldıracakları kimsedir.” (Ömer bunu söylerken) başını öyle kaldırdı ki külahı düştü. (Ravi) dedi ki: Ömer'in külahını mı yoksa Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) külahını mı kastetti, bilmiyorum. (Peygamber şöyle devam etti): “(İkincisi), imanı sağlam mümin bir adamdır ki düşmanla karşılaşır; korkaklıktan dolayı derisine sanki çöl akasyasının dikenleri batırılmış gibi olur; nereden geldiği bilinmeyen bir ok gelip onu öldürür. O, ikinci derecededir. (Üçüncüsü), salih bir ameli kötü bir başka amelle karıştırmış mümin bir adamdır ki düşmanla karşılaşır, Allah'a verdiği sözde sadakat gösterir ve sonunda öldürülür. O, üçüncü derecededir. (Dördüncüsü), nefsine karşı haddi aşmış (çok günah işlemiş) mümin bir adamdır ki düşmanla karşılaşır, Allah'a verdiği sözde sadakat gösterir ve sonunda öldürülür. O da dördüncü derecededir.”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen garîbdir; onu yalnızca Atâ b. Dînâr'ın rivayetinden biliyoruz. (Ebû Îsâ) dedi ki: Muhammed'i (Buhârî) şöyle derken işittim: Saîd b. Ebû Eyyûb bu hadisi Atâ b. Dînâr'dan rivayet etmiş, (senette) “Havlân'ın yaşlılarından” demiş ve “Ebû Yezîd'den” ifadesini zikretmemiştir. (Muhammed) şöyle de dedi: Atâ b. Dînâr'da bir sakınca yoktur.
Câmiu't-Tirmizî 1644, Kitap 22, Hadis 27