Berâ b. Âzib (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) iki ordu gönderdi; birinin başına Ali b. Ebû Tâlib'i, diğerinin başına da Hâlid b. el-Velîd'i emir tayin etti ve “Savaş olursa (komutan) Ali'dir” buyurdu. (Berâ) dedi ki: Ali bir kaleyi fethetti ve oradan bir cariye aldı. Hâlid b. el-Velîd de onu jurnallemek için benimle Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) bir mektup gönderdi. Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) yanına vardım; mektubu okudu, rengi değişti, sonra şöyle buyurdu: “Allah'ı ve Resûlü'nü seven, Allah'ın ve Resûlü'nün de kendisini sevdiği bir adam hakkında ne düşünüyorsun?” Ben dedim ki: “Allah'ın gazabından ve Resûlü'nün gazabından Allah'a sığınırım. Ben yalnızca bir elçiyim.” Bunun üzerine sustu.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda İbn Ömer'den de rivayet vardır. Bu hadis hasen garîbdir; onu ancak Ahvas b. Cevvâb'ın rivayetinden biliyoruz. “Yeşî bihî” sözü, koğuculuk (nemîme) anlamındadır.
Câmiu't-Tirmizî 1704, Kitap 23, Hadis 35