Ebû Ümâme el-Bâhilî (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Vedâ haccı yılında Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) hutbesinde şöyle buyururken işittim: “Allah her hak sahibine hakkını vermiştir; artık mirasçıya vasiyet yoktur. Çocuk yatak sahibinindir, zina edene de taş vardır; onların hesabı Allah'a aittir. Kim babasından başkasına nisbet iddia eder ya da efendilerinden başkalarına intisap ederse, kıyamet gününe kadar süren Allah'ın laneti onun üzerinedir. Hiçbir kadın kocasının evinden onun izni olmadan harcama yapmasın.” “Ey Allah'ın Resûlü! Yiyecek de mi?” denildi. “O, mallarımızın en değerlisidir” buyurdu. Sonra şöyle buyurdu: “Âriyet (ödünç alınan eşya) geri verilir, menîha (sütünden faydalanmak üzere verilen hayvan) iade edilir, borç ödenir, kefil de borçludur.”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda Amr b. Hârice'den ve Enes b. Mâlik'ten de rivayet vardır. Bu hadis hasen sahihtir. Ebû Ümâme'den, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) başka bir yoldan da rivayet edilmiştir. İsmâil b. Ayyâş'ın Irak ve Hicaz halkından rivayeti, tek başına kaldığı yerlerde pek sağlam değildir; çünkü onlardan münker hadisler rivayet etmiştir. Şam halkından rivayeti ise daha sahihtir. Muhammed b. İsmâil (Buhârî) böyle dedi.
Ebû Îsâ dedi ki: Ahmed b. el-Hasen'i şöyle derken işittim: Ahmed b. Hanbel şöyle dedi: “İsmâil b. Ayyâş hadis bakımından Bakıyye'den daha düzgündür; Bakıyye'nin güvenilir kimselerden rivayet ettiği münker hadisleri vardır.” Abdullah b. Abdurrahman'ı şöyle derken işittim: Zekeriyyâ b. Adî'yi şöyle derken işittim: Ebû İshâk el-Fezârî şöyle dedi: “Bakıyye'nin güvenilir kimselerden rivayet ettiklerini alın; İsmâil b. Ayyâş'ın ise ne güvenilir kimselerden ne de başkalarından rivayet ettiklerini alın.”
Câmiu't-Tirmizî 2120, Kitap 30, Hadis 5