On alamet görmedikçe kıyamet kopmaz; güneşin battığı yerden doğması bunlardandır.

Huzeyfe b. Esîd (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Biz kıyameti konuşurken Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bir odadan bize baktı. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “On alamet görmedikçe kıyamet kopmaz: Güneşin battığı yerden doğması, Ye'cûc ve Me'cûc, dâbbe, üç yere batma: doğuda bir yere batma, batıda bir yere batma ve Arap yarımadasında bir yere batma ve Aden'in dibinden çıkıp insanları süren —ya da insanları toplayan— bir ateş; onlar nerede gecelerlerse onlarla birlikte geceler, nerede öğle uykusuna yatarlarsa onlarla birlikte orada kalır.”

(Başka bir senetle) Mahmûd b. Ğaylân, Vekî'den, o Süfyân'dan, o da Fürât'tan benzerini rivayet etti ve bu rivayete “duman”ı ekledi.

(Başka bir senetle) Hennâd, Ebü'l-Ahvas'tan, o da Fürât el-Kazzâz'dan, Vekî'in Süfyân'dan rivayetinin benzerini rivayet etti.

(Başka bir senetle) Mahmûd b. Ğaylân, Ebû Dâvûd et-Tayâlisî'den, o da Fürât el-Kazzâz'dan işiten Şu'be ve Mes'ûdî'den, Abdurrahman'ın Süfyân'dan, onun da Fürât'tan rivayetinin benzerini rivayet etti ve bu rivayete “Deccâl'i ya da dumanı” ekledi.

(Başka bir senetle) Ebû Mûsâ Muhammed b. el-Müsennâ, Ebü'n-Nu'mân el-Hakem b. Abdullah el-İclî'den, o Şu'be'den, o da Fürât'tan, Ebû Dâvûd'un Şu'be'den rivayetinin benzerini rivayet etti ve bu rivayete şunu ekledi: “Onuncusu ya insanları denize atan bir rüzgâr ya da Îsâ b. Meryem'in inmesidir.”

Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda Ali'den, Ebû Hüreyre'den, Ümmü Seleme'den ve Safiyye bt. Huyey'den de rivayet vardır. Bu hadis hasen sahihtir.