Güneş secde için izin istemeye gider; bir gün ona geldiği yerden doğması söylenir ve battığı yerden doğar.

Ebû Zer (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Güneş battığı sırada mescide girdim; Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) oturuyordu. “Ey Ebû Zer! Bu (güneş) nereye gidiyor, biliyor musun?” buyurdu. “Allah ve Resûlü daha iyi bilir” dedim. Buyurdu ki: “O, secde etmek için izin istemeye gider, ona izin verilir. Sanki ona ‘Geldiğin yerden doğ!’ denilmiş gibi olur da battığı yerden doğar.” (Ebû Zer) dedi ki: Sonra (Peygamber) “Ve zâlike müstekarrun lehâ (İşte bu, onun karar yeridir)” diye okudu. (Ebû Zer) dedi ki: Bu, Abdullah b. Mes'ûd'un kıraatidir.

Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda Safvân b. Assâl'den, Huzeyfe b. Esîd'den, Enes'ten ve Ebû Mûsâ'dan da rivayet vardır. Bu hadis hasen sahihtir.