Ebû Zer (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Üç kişi vardır ki Allah onları sever; üç kişi vardır ki Allah onlara buğzeder. Allah'ın sevdiklerine gelince: Bir adam bir topluluğa gelir, onlardan aralarındaki bir akrabalık sebebiyle değil, Allah adına (yardım) ister; onlar da ona vermezler. (İçlerinden) bir adam onların arkasında kalır ve ona gizlice verir; verdiğini Allah'tan ve verdiği kişiden başkası bilmez. (İkincisi:) Bir topluluk gece boyunca yol alır; nihayet uyku onlara kendisiyle denk tutulabilecek her şeyden daha sevimli hâle gelince konaklayıp başlarını (yere) koyarlar. İçlerinden biri kalkıp bana yalvarır ve âyetlerimi okur. (Üçüncüsü:) Bir seriyyede bulunan, düşmanla karşılaşıp (arkadaşları) bozguna uğradığı hâlde, öldürülünceye ya da kendisine fetih nasip oluncaya kadar göğsünü (düşmana) dönen adam. Allah'ın buğzettiği üç kişi ise zina eden yaşlı, kibirlenen fakir ve zulmeden zengindir.”
(Başka bir senetle) Mahmûd b. Gaylân, Nadr b. Şumeyl'den, o da Şu'be'den benzerini rivayet etti.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis sahihtir. Şeybân da Mansûr'dan bunun benzerini böyle rivayet etmiştir. Bu, Ebû Bekr b. Ayyâş'ın rivayetinden daha sahihtir.
Câmiu't-Tirmizî 2568, Kitap 38, Hadis 46