Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Ateşe girenlerden iki adamın feryadı çok şiddetlendi. Rab (azze ve celle) ‘Onları çıkarın’ buyurdu. Çıkarılınca onlara ‘Feryadınız neden bu kadar şiddetlendi?’ dedi. ‘Bize merhamet edesin diye bunu yaptık’ dediler. Buyurdu ki: ‘Size rahmetim, gidip kendinizi ateşte bulunduğunuz yere atmanızdır.’ İkisi gider; biri kendini atar, (Allah) onu (ateşi) onun için serinlik ve esenlik kılar. Diğeri ise durur, kendini atmaz. Rab (azze ve celle) ona ‘Arkadaşının attığı gibi kendini atmaktan seni ne alıkoydu?’ der. O da ‘Ey Rabbim! Beni oradan çıkardıktan sonra oraya geri döndürmeyeceğini umuyorum’ der. Rab ona ‘Umduğun senindir’ buyurur. Böylece ikisi birlikte Allah'ın rahmetiyle cennete girerler.”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadisin isnadı zayıftır; çünkü Rişdîn b. Sa'd'dan gelmektedir. Rişdîn b. Sa'd hadis ehline göre zayıftır; o, İbn En'um'dan rivayet etmektedir. İbn En'um, İfrîkî'dir; İfrîkî de hadis ehline göre zayıftır.
Câmiu't-Tirmizî 2599, Kitap 39, Hadis 27