Dört haslet kimde bulunursa o münafık olur; birisi bulunursa onu bırakıncaya kadar nifaktan bir haslet taşır.

Abdullah b. Amr (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Dört (haslet) vardır ki kimde bulunursa o münafık olur. Kimde bunlardan bir haslet bulunursa, onu bırakıncaya kadar kendisinde münafıklıktan bir haslet var demektir: Konuştuğunda yalan söyleyen, söz verdiğinde sözünden dönen, husumete düştüğünde haddi aşan ve ahitleştiğinde ahdini bozan (kimse).”

Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir.

(Başka bir senetle) Hasan b. Ali el-Hallâl, Abdullah b. Nümeyr'den, o A'meş'ten, o da Abdullah b. Mürre'den bu senetle benzerini rivayet etti.

Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir. İlim ehline göre bunun anlamı amel nifakıdır. Tekzîb (yalanlama) nifakı ise Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) zamanında idi. Hasan el-Basrî'den de buna benzer bir söz rivayet edilmiştir; o şöyle demiştir: “Nifak iki türlüdür: Amel nifakı ve tekzîb nifakı.”