Müslümana sövmek fâsıklık, onunla savaşmak ise küfürdür.

Abdullah b. Mes'ûd (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Müslümana sövmek fâsıklık, onunla savaşmak küfürdür.”

Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir. Bu hadisteki “onunla savaşmak küfürdür” sözünün anlamı, İslâm'dan dönmek (irtidat) gibi bir küfür olması değildir. Bunun delili Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) rivayet edilen şu sözdür: “Kim kasten öldürülürse, maktulün velileri muhayyerdir; dilerlerse (kısas olarak) öldürürler, dilerlerse affederler.” Eğer öldürmek küfür olsaydı öldürmek vacip olur, affetmek geçerli olmazdı. İbn Abbâs'tan, Tâvûs'tan, Atâ'dan ve ilim ehlinden birçok kişiden şöyle dedikleri rivayet edilmiştir: “(Bu,) küfürden aşağı bir küfür, füsûktan aşağı bir füsûktur.”