Enes b. Mâlik (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Ensar'dan bir adam Kubâ Mescidi'nde onlara imamlık ederdi. Namazda onlara okumak için bir sûreye başladığı her seferde, önce Kul hüvallâhü ehad ile başlar, onu bitirince yanında başka bir sûre okurdu. Bunu her rekâtta yapardı. Arkadaşları onunla konuştular ve: “Sen bu sûreyi okuyorsun, sonra onun sana yetmediğini düşünüp başka bir sûre daha okuyorsun. Ya yalnız onu oku ya da onu bırakıp başka bir sûre oku.” dediler. O: “Ben onu bırakacak değilim. Size onunla imamlık etmemi isterseniz yaparım; hoşlanmazsanız sizi bırakırım.” dedi. Onu kendilerinin en faziletlisi görüyorlar, başkasının kendilerine imamlık etmesinden hoşlanmıyorlardı. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) yanlarına gelince ona durumu haber verdiler. O da: “Ey falan! Arkadaşlarının sana emrettiği şeyi yapmaktan seni alıkoyan nedir? Bu sûreyi her rekâtta okumaya seni sevk eden nedir?” buyurdu. Adam: “Ey Allah'ın Resûlü! Ben onu seviyorum.” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Onu sevmen seni cennete soktu.” buyurdu.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis, Ubeydullah b. Ömer'in Sâbit el-Bünânî'den rivayeti olarak bu yoldan hasen garîb sahihtir.
Mübârek b. Fadâle de Sâbit'ten, o Enes'ten şöyle rivayet etmiştir: Bir adam: “Ey Allah'ın Resûlü! Ben şu sûreyi, Kul hüvallâhü ehad'i seviyorum.” dedi. (Peygamber de): “Onu sevmen seni cennete sokar.” buyurdu. Bunu bize Ebû Dâvûd Süleymân b. el-Eş'as, Ebü'l-Velîd'den, o da Mübârek b. Fadâle'den bu şekilde rivayet etti.
Câmiu't-Tirmizî 2901, Kitap 45, Hadis 27