Ömer b. el-Hattâb (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) hayattayken Hişâm b. Hakîm b. Hizâm'ın yanından geçtim; Furkân sûresini okuyordu. Okuyuşunu dinledim; bir de baktım ki Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) bana okutmadığı birçok harf (okuyuş vechi) üzere okuyor. Namazda neredeyse üzerine atılacaktım; selam verinceye kadar onu gözledim. Selam verince onu ridâsıyla yakasından tuttum ve “Senin okuduğunu işittiğim bu sûreyi sana kim okuttu?” dedim. “Onu bana Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) okuttu” dedi. Ona “Yalan söylüyorsun! Vallahi senin okuduğun bu sûreyi bana Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) okuttu” dedim. Onu çekerek Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) götürdüm ve “Ey Allah'ın Resûlü! Bunun Furkân sûresini senin bana okutmadığın harfler üzere okuduğunu işittim; hâlbuki Furkân sûresini bana sen okuttun” dedim. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) “Bırak onu ey Ömer! Oku ey Hişâm!” buyurdu. O da (Peygamber'e) benim ondan işittiğim okuyuşla okudu. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) “İşte böyle indirildi” buyurdu. Sonra Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) “Oku ey Ömer!” buyurdu. Ben de Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) bana okuttuğu okuyuşla okudum. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) “İşte böyle indirildi” buyurdu. Sonra Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Bu Kur'ân yedi harf üzere indirilmiştir; ondan kolayınıza geleni okuyun.”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir. Mâlik b. Enes de bunu Zührî'den bu isnadla benzer şekilde rivayet etmiş, ancak onda Misver b. Mahreme'yi zikretmemiştir.
Câmiu't-Tirmizî 2943, Kitap 46, Hadis 17
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلاَّلُ، وَغَيْرُ، وَاحِدٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ، وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدٍ الْقَارِيِّ، أَخْبَرَاهُ أَنَّهُمَا، سَمِعَا عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، يَقُولُ مَرَرْتُ بِهِشَامِ بْنِ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ وَهُوَ يَقْرَأُ سُورَةَ الْفُرْقَانِ فِي حَيَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاسْتَمَعْتُ قِرَاءَتَهُ فَإِذَا هُوَ يَقْرَأُ عَلَى حُرُوفٍ كَثِيرَةٍ لَمْ يُقْرِئْنِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكِدْتُ أُسَاوِرُهُ فِي الصَّلاَةِ فَنَظَرْتُهُ حَتَّى سَلَّمَ فَلَمَّا سَلَّمَ لَبَّبْتُهُ بِرِدَائِهِ فَقُلْتُ مَنْ أَقْرَأَكَ هَذِهِ السُّورَةَ الَّتِي سَمِعْتُكَ تَقْرَؤُهَا فَقَالَ أَقْرَأَنِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ . قُلْتُ لَهُ كَذَبْتَ وَاللَّهِ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَهُوَ أَقْرَأَنِي هَذِهِ السُّورَةَ الَّتِي تَقْرَؤُهَا . فَانْطَلَقْتُ أَقُودُهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي سَمِعْتُ هَذَا يَقْرَأُ سُورَةَ الْفُرْقَانِ عَلَى حُرُوفٍ لَمْ تُقْرِئْنِيهَا وَأَنْتَ أَقْرَأْتَنِي سُورَةَ الْفُرْقَانِ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَرْسِلْهُ يَا عُمَرُ اقْرَأْ يَا هِشَامُ " . فَقَرَأَ عَلَيْهِ الْقِرَاءَةَ الَّتِي سَمِعْتُهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " هَكَذَا أُنْزِلَتْ " . ثُمَّ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اقْرَأْ يَا عُمَرُ " . فَقَرَأْتُ بِالْقِرَاءَةَ الَّتِي أَقْرَأَنِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " هَكَذَا أُنْزِلَتْ " . ثُمَّ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ أُنْزِلَ عَلَى سَبْعَةِ أَحْرُفٍ فَاقْرَءُوا مَا تَيَسَّرَ مِنْهُ " . هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ رَوَى مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ إِلاَّ أَنَّهُ لَمْ يَذْكُرْ فِيهِ الْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ .