Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Kim kardeşinin dünya sıkıntılarından bir sıkıntıyı giderirse, Allah da onun kıyamet günü sıkıntılarından bir sıkıntıyı giderir. Kim bir Müslümanı örterse, Allah da onu dünyada ve ahirette örter. Kim darda kalan birine kolaylık gösterirse, Allah da ona dünyada ve ahirette kolaylık gösterir. Kul kardeşinin yardımında olduğu sürece Allah da kulun yardımındadır. Kim içinde ilim aradığı bir yola girerse, Allah ona cennete giden bir yolu kolaylaştırır. Bir topluluk bir mescitte oturup Allah'ın Kitabını okur ve onu aralarında müzakere ederse, mutlaka üzerlerine sekînet iner, onları rahmet kaplar ve melekler onları kuşatır. Ameli kendisini geri bırakan kimseyi nesebi öne geçiremez.”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Birçok kişi bunu A'meş'ten, o Ebû Sâlih'ten, o Ebû Hüreyre'den, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) bu hadisin aynısı olarak rivayet etmiştir. Esbât b. Muhammed ise A'meş'ten rivayet etmiş, (A'meş) “Bana Ebû Sâlih'ten, o Ebû Hüreyre'den, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) rivayet edildi” demiş ve bu hadisin bir kısmını zikretmiştir.
Câmiu't-Tirmizî 2945, Kitap 46, Hadis 19