Muâz b. Cebel (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) yanında iki adam birbirine sövdü; öyle ki birinin yüzünde öfke belli oldu. Bunun üzerine Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Ben bir söz biliyorum ki onu söylese öfkesi giderdi: ‘Kovulmuş şeytandan Allah'a sığınırım.’”
(Başka bir senetle) Abdurrahman, Süfyân'dan bu isnadla öncekinin benzerini rivayet etti.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda Süleymân b. Surad'dan da rivayet vardır. Bu hadis mürseldir. Abdurrahman b. Ebû Leylâ, Muâz b. Cebel'den (hadis) işitmemiştir. Muâz, Ömer b. el-Hattâb'ın hilâfetinde vefat etti; Ömer b. el-Hattâb öldürüldüğünde Abdurrahman b. Ebû Leylâ altı yaşında bir çocuktu. Şu'be de (bu hadisi) Hakem'den, o da Abdurrahman b. Ebû Leylâ'dan böyle rivayet etmiştir. Abdurrahman b. Ebû Leylâ, Ömer b. el-Hattâb'dan rivayette bulunmuş ve onu görmüştür. Abdurrahman b. Ebû Leylâ'nın künyesi Ebû Îsâ'dır; Ebû Leylâ'nın adı Yesâr'dır. Abdurrahman b. Ebû Leylâ'dan şöyle dediği rivayet edilmiştir: “Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabından, Ensâr'dan yüz yirmi kişiye yetiştim.”
Câmiu't-Tirmizî 3452, Kitap 48, Hadis 83