Şehr b. Havşeb şöyle rivayet etti:
Ümmü Seleme'ye “Ey müminlerin annesi! Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) senin yanında olduğunda en çok yaptığı dua ne idi?” dedim. Şöyle dedi: “En çok yaptığı dua ‘Yâ mukallibe'l-kulûb, sebbit kalbî alâ dînik (Ey kalpleri evirip çeviren! Kalbimi dinin üzere sabit kıl)’ idi.” (Ümmü Seleme) dedi ki: “Ey Allah'ın Resûlü! Duanın çoğu niçin ‘Ey kalpleri evirip çeviren! Kalbimi dinin üzere sabit kıl’ oluyor?” dedim. Şöyle buyurdu: “Ey Ümmü Seleme! Kalbi Allah'ın parmaklarından iki parmak arasında olmayan hiçbir âdemoğlu yoktur; (Allah) dilediğini dosdoğru tutar, dilediğini de kaydırır.” Bunun üzerine Muâz (b. Muâz) şu âyeti okudu: “Rabbimiz! Bizi hidayete erdirdikten sonra kalplerimizi kaydırma.” (Âl-i İmrân 3/8)
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda Âişe'den, Nevvâs b. Sem'ân'dan, Enes'ten, Câbir'den, Abdullah b. Amr'dan ve Nuaym b. Hammâr'dan da rivayet vardır. Bu hadis hasendir.
Câmiu't-Tirmizî 3522, Kitap 48, Hadis 153