Ebû Bekir'e sabah akşam "Allahım! Ey gökleri ve yeri yaratan, gizliyi ve açığı bilen!" diye başlayan dua öğretildi.

Ebû Râşid el-Hubrânî şöyle rivayet etti:

Abdullah b. Amr b. Âs'a geldim ve ona “Bize Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) işittiklerinden anlat” dedim. Önüme bir sahife bıraktı ve “Bu, Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) bana yazdığıdır” dedi. Ona baktım; içinde şu vardı: Ebû Bekir es-Sıddîk (radıyallahu anh) “Ey Allah'ın Resûlü! Sabahladığımda ve akşamladığımda söyleyeceğimi bana öğret” dedi. (Peygamber) şöyle buyurdu: “Ey Ebû Bekir! Şöyle de: Allahım! Ey gökleri ve yeri yaratan, gizliyi ve açığı bilen! Senden başka ilah yoktur. Ey her şeyin Rabbi ve sahibi! Nefsimin şerrinden, şeytanın şerrinden ve şirkinden (tuzağından), kendime bir kötülük işlemekten ya da onu bir müslümana bulaştırmaktan sana sığınırım.”

Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis bu yoldan hasen garîbdir.