Ben kulumun Beni zannı üzereyim; Beni andığında onunla beraberim, Bana yürüyerek gelene koşarak gelirim.

Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Allah azze ve celle şöyle buyurur: Ben kulumun Beni zannı üzereyim. Beni andığında onunla beraberim. Beni kendi içinde anarsa Ben de onu kendi katımda anarım; Beni bir topluluk içinde anarsa Ben de onu onlardan daha hayırlı bir toplulukta anarım. Bana bir karış yaklaşırsa Ben ona bir arşın yaklaşırım; Bana bir arşın yaklaşırsa Ben ona bir kulaç yaklaşırım. Bana yürüyerek gelirse Ben ona koşarak gelirim.”

Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir. A'meş'ten bu hadisin tefsiri hakkında şöyle rivayet edilir: “Bana bir karış yaklaşana Ben bir arşın yaklaşırım” sözü, mağfiret ve rahmetle (yaklaşırım) demektir. İlim ehlinden bazıları da bu hadisi böyle tefsir etmişlerdir. Dediler ki: Bunun anlamı şudur: (Allah) buyuruyor ki: Kul Bana itaatimle ve emrettiğim şeylerle yaklaştığında, Ben de mağfiretim ve rahmetimle ona hızla gelirim. Saîd b. Cübeyr'den, “Siz Beni anın ki Ben de sizi anayım” (Bakara 2/152) âyeti hakkında şöyle dediği rivayet edilmiştir: “Siz Beni itaatimle anın, Ben de sizi mağfiretimle anayım.” (Bunu) bize Abd b. Humeyd, Hasan b. Mûsâ ve Amr b. Hâşim er-Remlî'den, onlar İbn Lehîa'dan, o Atâ b. Yesâr'dan, o da Saîd b. Cübeyr'den bu şekilde rivayet etti.