Ümmü Süleym'in birkaç arpa ekmeğiyle yetmiş ya da seksen kişinin doyması

Enes b. Mâlik (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Ebû Talha, Ümmü Süleym'e şöyle dedi: “Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) sesini —yani zayıf olarak— işittim; onda açlığı seziyorum. Yanında bir şey var mı?” (Ümmü Süleym) “Evet” dedi ve arpadan birkaç yuvarlak ekmek çıkardı. Sonra başörtüsünü çıkarıp ekmeği onun bir kısmına sardı, sonra onu elimin altına sıkıştırdı ve (başörtüsünün) bir kısmını da bana örttü. Sonra beni Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) gönderdi. (Enes) dedi ki: Onu kendisine götürdüm. Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) mescitte otururken, yanında da insanlar varken buldum. (Enes) dedi ki: Başlarına dikildim. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) “Seni Ebû Talha mı gönderdi?” buyurdu. “Evet” dedim. “Yemek için mi?” buyurdu. “Evet” dedim. Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) yanındakilere “Kalkın” buyurdu. (Enes) dedi ki: Yürüdüler, ben de önlerinden yürüdüm; nihayet Ebû Talha'ya gelip ona haber verdim. Ebû Talha “Ey Ümmü Süleym! Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) geldi, insanlar da onunla birlikte; onlara yedirecek bir şeyimiz de yok” dedi. Ümmü Süleym “Allah ve Resûlü daha iyi bilir” dedi. (Enes) dedi ki: Ebû Talha gidip Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile karşılaştı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem), Ebû Talha da yanında olduğu hâlde geldi ve ikisi (eve) girdiler. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) “Ey Ümmü Süleym! Yanında ne varsa getir” buyurdu. O da o ekmeği getirdi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) emretti, ekmek ufalandı. Ümmü Süleym de yağ tulumunu sıkıp ona katık yaptı. Sonra Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onun üzerine Allah'ın söylemesini dilediği şeyi söyledi. Sonra “On kişiye izin ver” buyurdu. (Ebû Talha) onlara izin verdi; doyuncaya kadar yediler, sonra çıktılar. Sonra (yine) “On kişiye izin ver” buyurdu. Onlara izin verdi; doyuncaya kadar yediler, sonra çıktılar. Böylece topluluğun hepsi yedi ve doydu. Topluluk yetmiş ya da seksen kişiydi.

Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir.