Kim amcama eziyet ederse bana eziyet etmiş olur; çünkü kişinin amcası babasının sinvidir.

Abdülmuttalib b. Rebîa b. el-Hâris b. Abdülmuttalib (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Abbâs b. Abdülmuttalib, ben Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yanındayken öfkeli bir hâlde onun yanına girdi. (Resûlullah) “Seni ne öfkelendirdi?” buyurdu. (Abbâs) şöyle dedi: “Ey Allah'ın Resûlü! Bizimle Kureyş'in arası ne? Kendi aralarında karşılaştıklarında güler yüzle karşılaşıyorlar, bizimle karşılaştıklarında ise bundan başka (bir yüzle) karşılaşıyorlar.” (Abdülmuttalib) dedi ki: Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) yüzü kızarıncaya kadar öfkelendi, sonra şöyle buyurdu: “Nefsim elinde olana yemin olsun ki, bir adam sizi Allah ve Resûlü için sevmedikçe onun kalbine iman girmez.” Sonra şöyle buyurdu: “Ey insanlar! Kim amcama eziyet ederse bana eziyet etmiş olur. Çünkü kişinin amcası, babasının sinvidir (aynı kökten çıkan eşidir).”

Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir.