Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
İnsanlar hediyelerini (vermek için) Âişe'nin gününü gözetirlerdi. (Âişe) dedi ki: Arkadaşlarım (diğer hanımlar) Ümmü Seleme'nin yanında toplandılar ve şöyle dediler: “Ey Ümmü Seleme! İnsanlar hediyeleri için Âişe'nin gününü gözetiyorlar. Biz de Âişe'nin istediği gibi hayır istiyoruz. Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) söyle de, nerede olursa olsun insanlara ona hediye vermelerini emretsin.” Ümmü Seleme bunu (Resûlullah'a) söyledi; o da ondan yüz çevirdi. Sonra ona döndü; o da sözünü tekrarlayarak şöyle dedi: “Ey Allah'ın Resûlü! Arkadaşlarım, insanların hediyeleri için Âişe'nin gününü gözettiklerini söylediler. İnsanlara emret de nerede olursan ol hediye versinler.” Üçüncü kez bunu söyleyince şöyle buyurdu: “Ey Ümmü Seleme! Âişe hakkında beni incitme! Çünkü sizden onun dışında hiçbir kadının yorganı içindeyken bana vahiy inmemiştir.”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bazıları bu hadisi Hammâd b. Zeyd'den, o Hişâm b. Urve'den, o babasından, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) mürsel olarak rivayet etmiştir. Bu hadis hasen garîbdir. Bu hadisin bir kısmı Hişâm b. Urve'den, o Avf b. el-Hâris'ten, o Rümeyse'den, o da Ümmü Seleme'den rivayet edilmiştir. Bu hadis Hişâm b. Urve'den farklı rivayetlerle nakledilmiştir. Süleymân b. Bilâl de bunu Hişâm b. Urve'den, o babasından, o da Âişe'den Hammâd b. Zeyd'in hadisinin benzeri olarak rivayet etmiştir.
Câmiu't-Tirmizî 3879, Kitap 49, Hadis 279