Abdullah b. Mes'ûd (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Hiç kimse bana ashabımdan biri hakkında bir şey ulaştırmasın. Çünkü ben onların yanına gönlüm temiz olarak çıkmayı severim.”
Abdullah dedi ki: Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) bir mal getirildi, onu taksim etti. Ben oturmakta olan iki adamın yanına vardım; “Vallahi Muhammed, yaptığı bu taksimle ne Allah'ın rızasını ne de âhiret yurdunu murat etti” diyorlardı. Onları işitince (söylediklerinden) emin oldum; sonra Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip ona haber verdim. Yüzü kızardı ve şöyle buyurdu: “Bırak bunu! Mûsâ bundan daha fazlasıyla eziyet gördü de sabretti.”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis bu yönden garîbdir. Bu isnada bir ravi ilave edilmiştir.
Câmiu't-Tirmizî 3896, Kitap 49, Hadis 296