Kim Medine'nin sıkıntısına ve darlığına sabrederse, kıyamet günü ona şahit ya da şefaatçi olurum.

Abdullah b. Ömer (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Onun azatlı bir cariyesi yanına gelip: “Zaman bana ağır geldi; Irak'a gitmek istiyorum” dedi. (İbn Ömer): “Mahşer yeri olan Şam'a (gitsene) ya! Sabret ey akılsız! Çünkü ben Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurduğunu işittim: ‘Kim onun (Medine'nin) sıkıntısına ve darlığına sabrederse, kıyamet günü ona şahit ya da şefaatçi olurum.’” dedi.

Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda Ebû Saîd'den, Süfyân b. Ebû Züheyr'den ve Sübey'a el-Eslemiyye'den de rivayet vardır. Bu hadis, Ubeydullah'ın hadisi olarak hasen sahih garîbdir.