Ali (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) üç rekât vitir kılar, bunlarda mufassal sûrelerden dokuz sûre okurdu; her rekâtta üç sûre okur, bunların sonuncusu “Kul hüvallâhü ehad” olurdu.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda İmrân b. Husayn'dan, Âişe'den, İbn Abbâs'tan, Ebû Eyyûb'dan ve Abdurrahman b. Ebzâ'dan —Übey b. Kâ'b'dan— de rivayet vardır. (Bu hadis) Abdurrahman b. Ebzâ'dan —Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem)— diye de rivayet edilir. Bazıları böyle rivayet etmiş ve içinde “Übey'den” dememiş; bazıları ise “Abdurrahman b. Ebzâ'dan, o Übey'den” diye zikretmiştir.
Ebû Îsâ dedi ki: Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabından ve başkalarından ilim ehlinden bir topluluk bu görüşe gitmiş ve kişinin üç rekât vitir kılmasını uygun görmüştür. Süfyân dedi ki: “Dilersen beş, dilersen üç, dilersen bir rekât vitir kılarsın.” Süfyân dedi ki: “Benim müstehab gördüğüm, üç rekât vitir kılmamdır.” İbnü'l-Mübârek'in ve Kûfe ehlinin görüşü budur. Bize Saîd b. Ya'kûb et-Tâlekânî, Hammâd b. Zeyd'den, o Hişâm'dan, o da Muhammed b. Sîrîn'den rivayet etti; şöyle dedi: “Onlar beş, üç ve bir rekât vitir kılarlar ve bunların hepsini güzel görürlerdi.”
Câmiu't-Tirmizî 460, Kitap 3, Hadis 8