Resûlullah bize Kur'an'dan bir sûre öğretir gibi bütün işlerde istihâreyi öğretirdi.

Câbir b. Abdullah (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bize Kur'an'dan bir sûreyi öğrettiği gibi bütün işlerde istihâreyi öğretir ve şöyle buyururdu: “Biriniz bir işe niyetlendiğinde farz dışında iki rekât namaz kılsın, sonra şöyle desin: ‘Allah'ım! Senin ilminle senden hayır dilerim, kudretinle senden güç isterim ve büyük lütfundan isterim. Çünkü sen güç yetirirsin, ben güç yetiremem; sen bilirsin, ben bilmem; sen gaybleri hakkıyla bilensin. Allah'ım! Eğer bu işin dinim, geçimim ve işimin sonu bakımından —ya da: işimin şimdisi ve sonrası bakımından, dedi— benim için hayırlı olduğunu biliyorsan onu bana kolaylaştır, sonra onu bana mübarek kıl. Eğer bu işin dinim, geçimim ve işimin sonu bakımından —ya da: işimin şimdisi ve sonrası bakımından, dedi— benim için şer olduğunu biliyorsan onu benden uzaklaştır, beni de ondan uzaklaştır; hayır nerede ise onu bana takdir et, sonra beni ona razı kıl.’ (Kişi) ihtiyacını da adıyla anar.”

Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda Abdullah b. Mes'ûd'dan ve Ebû Eyyûb'dan da rivayet vardır.

Ebû Îsâ dedi ki: Câbir'in hadisi hasen sahih garîbtir; onu yalnızca Abdurrahman b. Ebü'l-Mevâlî'nin rivayetinden biliyoruz. O, Medineli güvenilir bir şeyhtir; Süfyân ondan bir hadis rivayet etmiştir. Abdurrahman'dan imamlardan birçoğu rivayette bulunmuştur. O, Abdurrahman b. Zeyd b. Ebü'l-Mevâlî'dir.