Zekâtı verilmeyen develer ve sığırlar kıyamet günü sahibini tabanlarıyla çiğneyip boynuzlarıyla süser.

Ebû Zer (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yanına geldim; Kâbe'nin gölgesinde oturuyordu. Beni gelirken görünce, “Kâbe'nin Rabbine yemin olsun ki onlar kıyamet günü en çok zarara uğrayanlardır!” buyurdu. İçimden, “Bana ne oluyor? Belki hakkımda bir şey indirildi” dedim. “Onlar kimlerdir, anam babam sana feda olsun?” dedim. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem), “Onlar (malı) en çok olanlardır; ancak şöyle, şöyle ve şöyle diyen (veren) müstesna” buyurdu ve önüne, sağına ve soluna avuçlayıp saçar gibi yaptı. Sonra şöyle buyurdu: “Nefsim elinde olana yemin olsun ki, bir kimse zekâtını vermediği deve ya da sığır bırakarak ölürse, bunlar kıyamet günü olduklarından daha iri ve daha semiz olarak ona gelir; onu tabanlarıyla çiğner, boynuzlarıyla süserler. Sonuncuları geçip bitince ilkleri tekrar ona döner; bu, insanlar arasında hüküm verilinceye kadar sürer.”

Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda Ebû Hüreyre'den de benzeri rivayet vardır. Ali b. Ebû Tâlib'den (radıyallahu anh), “Zekâtı vermeyene lanet edildi” dediği (rivayet edilmiştir). Kabîsa b. Hülb'den —babasından—, Câbir b. Abdullah'tan ve Abdullah b. Mes'ûd'dan da rivayet vardır.

Ebû Îsâ dedi ki: Ebû Zer hadisi hasen sahihtir. Ebû Zer'in adı Cündeb b. es-Seken'dir; (babasının adının) İbn Cünâde (olduğu) da söylenir. Abdullah b. Münîr bize, Ubeydullah b. Mûsâ'dan, o Süfyân es-Sevrî'den, o Hakîm b. ed-Deylem'den, o da Dahhâk b. Müzâhim'den rivayet etti; (Dahhâk) dedi ki: “En çok olanlar, on bin (dirhem) sahibi olanlardır.” (Tirmizî) dedi ki: Abdullah b. Münîr Mervlidir, sâlih bir adamdır.