Amr b. Şuayb, babası aracılığıyla dedesinden şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) insanlara hitap etti ve şöyle buyurdu: “Dikkat edin! Malı olan bir yetimin velisi olan kimse o malla ticaret yapsın; onu sadaka (zekât) tüketinceye kadar (işletmeden) bırakmasın.”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis yalnızca bu yoldan rivayet edilmiştir; isnadında söz vardır, çünkü Müsennâ b. Sabbâh hadiste zayıf sayılır. Bazıları bu hadisi Amr b. Şuayb'dan, Ömer b. el-Hattâb'ın (sözü olarak) rivayet etmiş ve bu hadisi zikretmiştir. İlim ehli bu konuda ihtilaf etmiştir: Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabından birçoğu yetimin malında zekât olduğu görüşündedir; Ömer, Ali, Âişe ve İbn Ömer bunlardandır. Mâlik, Şâfiî, Ahmed ve İshâk da bu görüştedir. İlim ehlinden bir grup ise yetimin malında zekât yoktur demiştir; Süfyân es-Sevrî ve Abdullah b. el-Mübârek bu görüştedir. Amr b. Şuayb, (Şuayb) b. Muhammed b. Abdullah b. Amr b. el-Âs'ın oğludur; Şuayb, dedesi Abdullah b. Amr'dan hadis işitmiştir. Yahyâ b. Saîd, Amr b. Şuayb'ın hadisi hakkında tenkitte bulunmuş ve “O bize göre zayıftır” demiştir. Onu zayıf sayanlar, dedesi Abdullah b. Amr'ın sahifesinden rivayet ettiği için zayıf saymışlardır. Hadis ehlinin çoğu ise Amr b. Şuayb'ın hadisini delil olarak kullanır ve onu sabit kabul eder; Ahmed, İshâk ve başkaları bunlardandır.
Câmiu't-Tirmizî 641, Kitap 7, Hadis 25