Hârise b. Mudarrib şöyle rivayet etti:
Habbâb'ın yanına girdim; karnından dağlanmıştı. Şöyle dedi: “Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabından benim karşılaştığım belaya uğrayan hiç kimseyi bilmiyorum. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) zamanında bir dirhem bile bulamıyordum; şimdi ise evimin bir köşesinde kırk bin (dirhem) var. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bizi —ya da: (genel olarak)— ölümü temenni etmekten nehyetmemiş olsaydı, ölümü temenni ederdim.”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda Enes'ten, Ebû Hüreyre'den ve Câbir'den de rivayet vardır. Ebû Îsâ dedi ki: Habbâb hadisi hasen sahihtir.
Enes b. Mâlik'ten de Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurduğu rivayet edilmiştir: “Hiçbiriniz başına gelen bir sıkıntıdan dolayı ölümü temenni etmesin. (Bunun yerine) şöyle desin: ‘Allah'ım! Yaşamak benim için hayırlı olduğu sürece beni yaşat, ölmek benim için hayırlı olduğunda da beni öldür.’”
Câmiu't-Tirmizî 970, Kitap 10, Hadis 6