Ümmü Seleme (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bize şöyle buyurdu: “Hastanın ya da ölünün yanında bulunduğunuzda hayır söyleyin. Çünkü melekler söylediklerinize âmin derler.” (Ümmü Seleme) dedi ki: Ebû Seleme ölünce Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) gidip: “Ey Allah'ın Resûlü! Ebû Seleme öldü” dedim. “Şöyle de: ‘Allah'ım! Beni ve onu bağışla. Onun ardından bana güzel bir bedel ver’” buyurdu. (Bunu) söyledim; Allah da onun ardından bana ondan daha hayırlı olanı, Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) verdi.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Şakîk, Ebû Vâil el-Esedî diye bilinen İbn Seleme'dir. Ebû Îsâ dedi ki: Ümmü Seleme hadisi hasen sahihtir. Ölüm anında hastaya “Lâ ilâhe illallah” sözünün telkin edilmesi müstehap görülürdü. İlim ehlinden bazıları şöyle demiştir: (Hasta) bunu bir kez söyledikten sonra başka bir söz söylemedikçe ona (tekrar) telkin edilmemeli ve bu hususta üzerine fazla gidilmemelidir. İbnü'l-Mübârek'ten rivayet edildiğine göre, vefatı yaklaştığında bir adam ona “Lâ ilâhe illallah”ı telkin etmeye başlamış ve üzerine çok gitmiş; Abdullah (İbnü'l-Mübârek) ona: “Ben (bunu) bir kez söyledim mi, başka bir söz söylemedikçe onun üzerineyim” demiştir. Abdullah'ın sözünün anlamı şudur: O, Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) rivayet edilen şu hadisi kastetmiştir: “Son sözü Lâ ilâhe illallah olan cennete girer.”
Câmiu't-Tirmizî 977, Kitap 10, Hadis 13