Enes b. Mâlik (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Bir adam cuma günü Dâru'l-kazâ tarafındaki bir kapıdan mescide girdi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ayakta hutbe okuyordu. Adam ayakta Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) yöneldi, sonra: “Ey Allah'ın Resûlü! Mallar helâk oldu, yollar kesildi; Allah'a dua et de bize yağmur yağdırsın” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ellerini kaldırdı, sonra: “Allah'ım! Bize yağmur yağdır. Allah'ım! Bize yağmur yağdır. Allah'ım! Bize yağmur yağdır” diye dua etti. Enes dedi ki: Vallahi gökte ne bir bulut ne de bir bulut parçası görüyorduk. Bizimle Sel' (dağı) arasında ne bir ev ne de bir yapı vardı. Derken onun arkasından kalkan gibi bir bulut çıktı. Göğün ortasına gelince yayıldı, sonra yağmur yağdırdı. Vallahi altı gün güneşi görmedik. Sonra (sonraki) cuma bir adam o kapıdan girdi; Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ayakta hutbe okuyordu. Ayakta ona yönelerek: “Ey Allah'ın Resûlü! Mallar helâk oldu, yollar kesildi; Allah'a dua et de onu (yağmuru) bizden tutsun” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ellerini kaldırdı, sonra: “Allah'ım! Etrafımıza, üzerimize değil. Allah'ım! Tepelere, tümseklere, vadilerin içlerine ve ağaçların bittiği yerlere” diye dua etti. Bunun üzerine (yağmur) dindi; biz de güneşte yürüyerek çıktık. Şerîk dedi ki: Enes b. Mâlik'e: “O, ilk adam mıydı?” diye sordum. “Bilmiyorum” dedi.
Sahîh-i Buhârî 1014, Kitap 15, Hadis 9