Amre bint Abdurrahmân, Âişe'den (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Bir Yahudi kadın ondan (bir şey) istemeye geldi ve ona “Allah seni kabir azabından korusun” dedi. Âişe (radıyallahu anhâ) Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) “İnsanlar kabirlerinde azap görür mü?” diye sordu. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bundan Allah'a sığınarak (karşılık verdi). Sonra Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bir sabah bir bineğe bindi; güneş tutuldu. Kuşluk vakti döndü. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) odaların arasından geçti, sonra kalkıp namaza durdu; insanlar da arkasında durdular. Uzun bir kıyam yaptı, sonra uzun bir rükû yaptı; sonra (başını) kaldırıp ilk kıyamdan daha kısa olan uzun bir kıyam yaptı, sonra ilk rükûdan daha kısa olan uzun bir rükû yaptı; sonra (başını) kaldırıp secde etti. Sonra kalktı ve ilk kıyamdan daha kısa olan uzun bir kıyam yaptı, sonra ilk rükûdan daha kısa olan uzun bir rükû yaptı; sonra ilk kıyamdan daha kısa olan uzun bir kıyam yaptı, sonra ilk rükûdan daha kısa olan uzun bir rükû yaptı; sonra (başını) kaldırıp secde etti ve (namazdan) ayrıldı. Allah'ın dilediği kadar söz söyledi, sonra onlara kabir azabından (Allah'a) sığınmalarını emretti.
Sahîh-i Buhârî 1049, 1050, Kitap 16, Hadis 10