İbn Abbâs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) geceleyin teheccüd namazına kalktığında şöyle derdi: “Allah'ım! Hamd sana mahsustur; göklerin, yerin ve onlarda bulunanların kayyumu (her an ayakta tutanı) sensin. Hamd sana mahsustur; göklerin, yerin ve onlarda bulunanların mülkü senindir. Hamd sana mahsustur; göklerin ve yerin nuru sensin. Hamd sana mahsustur; sen haksın, vaadin haktır, sana kavuşmak haktır, sözün haktır, cennet haktır, cehennem haktır, peygamberler haktır, Muhammed (sallallahu aleyhi ve sellem) haktır, kıyamet haktır. Allah'ım! Yalnız sana teslim oldum, sana iman ettim, sana tevekkül ettim, sana yöneldim, senin (verdiğin delillerle) hasımlarımla mücadele ettim ve hükmü sana bıraktım. Önceden yaptıklarımı ve sonraya bıraktıklarımı, gizlediklerimi ve açığa vurduklarımı bağışla. Öne alan da sensin, geriye bırakan da sensin. Senden başka ilah yoktur -ya da: Senden gayrı ilah yoktur-.”
Süfyân dedi ki: Abdülkerîm Ebû Ümeyye (buna) “Güç ve kuvvet ancak Allah'ladır” (sözünü) ekledi.
Süfyân dedi ki: Süleymân b. Ebû Müslim bunu Tâvûs'tan, o İbn Abbâs'tan (radıyallahu anhümâ), o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) işitmiştir.
Sahîh-i Buhârî 1120, Kitap 19, Hadis 1