Cüreyc namazdayken annesi seslendi; o: "Allah'ım! Annem ve namazım!" dedi.

Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Bir kadın, manastırında bulunan oğluna seslendi: ‘Ey Cüreyc!’ dedi. (Cüreyc): ‘Allah'ım! Annem ve namazım!’ dedi. (Kadın yine): ‘Ey Cüreyc!’ dedi. (O): ‘Allah'ım! Annem ve namazım!’ dedi. (Kadın yine): ‘Ey Cüreyc!’ dedi. (O): ‘Allah'ım! Annem ve namazım!’ dedi. (Kadın): ‘Allah'ım! Cüreyc fahişelerin yüzüne bakmadıkça ölmesin!’ dedi. Koyun güden bir çoban kadın onun manastırına sığınırdı. (Bu kadın) doğurdu. Ona: ‘Bu çocuk kimden?’ diye soruldu. ‘Manastırından inen Cüreyc'ten’ dedi. Cüreyc: ‘Çocuğunun benden olduğunu iddia eden kadın nerede?’ dedi. (Sonra çocuğa): ‘Ey Bâbûs! Baban kim?’ dedi. (Çocuk): ‘Koyun çobanı’ dedi.”