Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) bir namaz kıldı ve şöyle buyurdu: “Şeytan bana göründü ve namazımı bozmak için üzerime saldırdı. Allah onu bana teslim etti; ben de onu boğdum. Sabaha kadar onu bir direğe bağlamayı, sizin de (sabahleyin) ona bakmanızı düşündüm. Sonra Süleymân'ın (aleyhisselâm) şu sözünü hatırladım: ‘Rabbim! Bana benden sonra hiç kimseye nasip olmayacak bir mülk bağışla.’ (Sâd 38/35) Bunun üzerine Allah onu zelil olarak geri çevirdi.”
Sonra Nadr b. Şumeyl dedi ki: “Fe-zaattühû” zâl harfiyle olup onu boğdum demektir. “Fe-daattühû” ise Allah'ın “yevme yüdaûne” (Tûr 52/13) sözünden olup “itilirler” demektir. Doğrusu “fe-daattühû”dur; ancak o (Şu'be) bunu ayn ve tâ harflerini şeddeli okuyarak böyle söyledi.
Sahîh-i Buhârî 1210, Kitap 21, Hadis 14