Kureyb şöyle rivayet etti:
İbn Abbâs, Misver b. Mahreme ve Abdurrahman b. Ezher (radıyallahu anhüm) beni Âişe'ye (radıyallahu anhâ) gönderdiler ve şöyle dediler: “Hepimizden ona selâm söyle, ikindi namazından sonraki iki rekâtı ona sor ve ona: ‘Bu iki rekâtı kıldığın bize haber verildi; oysa Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) bunu yasakladığı bize ulaştı’ de.” İbn Abbâs dedi ki: “Ben de Ömer b. Hattâb ile birlikte bu (iki rekât) yüzünden insanları döverdim.” Âişe'nin (radıyallahu anhâ) yanına girdim ve beni gönderdikleri şeyi ona ilettim. “Ümmü Seleme'ye sor” dedi. Onların yanına çıkıp sözünü kendilerine haber verdim. Beni Âişe'ye gönderdikleri şeyin benzeriyle Ümmü Seleme'ye geri gönderdiler. Ümmü Seleme (radıyallahu anhâ) şöyle dedi: “Peygamber'i (sallallahu aleyhi ve sellem) bunları yasaklarken işittim. Sonra ikindiyi kıldığında onları kılarken gördüm. Sonra yanımda Ensâr'dan Benî Harâm'a mensup bazı kadınlar varken yanıma girdi. Ona câriyeyi gönderdim ve şöyle dedim: ‘Yanına dur ve ona de ki: Ümmü Seleme sana diyor ki: Ey Allah'ın Resûlü! Seni bu iki (rekâtı) yasaklarken işittim; şimdi ise onları kıldığını görüyorum. Eğer eliyle işaret ederse ondan geri çekil.’ Câriye (öyle) yaptı. (Peygamber) eliyle işaret etti, o da ondan geri çekildi. (Namazı bitirip) dönünce şöyle buyurdu: ‘Ey Ebû Ümeyye'nin kızı! İkindiden sonraki iki rekâtı sordun. Abdülkays'tan bazı kimseler bana geldiler ve beni öğleden sonraki iki rekâttan alıkoydular. İşte bu ikisi, onlardır.’”
Sahîh-i Buhârî 1233, Kitap 22, Hadis 11