Namazında başına bir şey gelen "Sübhânallah" desin; onu işiten herkes mutlaka dönüp bakar.

Sehl b. Sa'd es-Sâidî (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem), Benî Amr b. Avf'ın aralarında bir şey (anlaşmazlık) olduğu haberi ulaştı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) yanındaki bazı kimselerle birlikte aralarını düzeltmek için çıktı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) (orada) alıkonuldu ve namaz vakti geldi. Bilâl, Ebû Bekir'e (radıyallahu anh) gelip: “Ey Ebû Bekir! Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) alıkonuldu, namaz vakti de geldi. İnsanlara imam olur musun?” dedi. (Ebû Bekir): “Evet, istersen” dedi. Bilâl kamet getirdi, Ebû Bekir (radıyallahu anh) de öne geçip insanlar için tekbir aldı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) safların arasından yürüyerek geldi ve safta durdu. İnsanlar el çırpmaya başladılar. Ebû Bekir (radıyallahu anh) namazında (etrafına) bakmazdı. İnsanlar (el çırpmayı) çoğaltınca dönüp baktı; bir de ne görsün, Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem)! Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona (namazı) kıldırmasını emrederek işaret etti. Ebû Bekir (radıyallahu anh) ellerini kaldırıp Allah'a hamd etti ve geri geri çekilerek safta durdu. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) öne geçip insanlara namaz kıldırdı. (Namazı) bitirince insanlara yöneldi ve şöyle buyurdu: “Ey insanlar! Size ne oluyor ki namazda başınıza bir şey gelince el çırpmaya başladınız? El çırpmak ancak kadınlar içindir. Namazında başına bir şey gelen ‘Sübhânallah’ desin. Çünkü ‘Sübhânallah’ dediğinde onu işiten herkes mutlaka dönüp bakar. Ey Ebû Bekir! Sana işaret ettiğim hâlde insanlara namaz kıldırmaktan seni ne alıkoydu?” Ebû Bekir (radıyallahu anh): “Ebû Kuhâfe'nin oğluna, Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) önünde namaz kıldırmak yakışmazdı” dedi.