Abdullah (b. Mes'ûd) (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte Medine'nin harabelerinde yürüyordum; o, yanındaki bir hurma dalına dayanıyordu. Yahudilerden bir topluluğa uğradı. Bazıları diğerlerine: “Ona ruhu sorun” dedi. Bazıları da: “Ona sormayın; hoşunuza gitmeyecek bir cevap getirmesin” dedi. Bazıları: “Mutlaka ona soracağız” dedi. İçlerinden bir adam kalkıp: “Ey Ebü'l-Kâsım! Ruh nedir?” dedi. Peygamber sustu. “Ona vahyediliyor” dedim ve (bekleyerek) durdum. (Vahiy hâli) ondan açılınca şu âyeti okudu: “Sana ruh hakkında soru soruyorlar. De ki: Ruh, Rabbimin emrindendir. Onlara ilimden ancak az bir şey verilmiştir.” (İsrâ 17/85)
A'meş dedi ki: Bizim kıraatimizde de böyledir.
Sahîh-i Buhârî 125, Kitap 3, Hadis 67