Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) (Zeyd) b. Hârise'nin, Ca'fer'in ve (Abdullah) b. Revâha'nın öldürülme haberi gelince, üzüntüsü (yüzünden) belli olarak oturdu. Ben de kapının aralığından -kapının yarığından- bakıyordum. Ona bir adam gelip: “Ca'fer'in kadınları...” dedi ve onların ağlamalarından söz etti. (Peygamber) ona, onları (ağlamaktan) men etmesini emretti. Adam gitti, sonra ikinci defa geldi; (kadınlar) onu dinlememişlerdi. (Peygamber): “Onları men et” buyurdu. Adam üçüncü defa gelip: “Vallahi bize galip geldiler ey Allah'ın Resûlü!” dedi. (Âişe'nin) ifadesine göre (Peygamber): “Öyleyse ağızlarına toprak saç” buyurdu. (Âişe dedi ki:) Ben de (o adama): “Allah burnunu yere sürtsün! Ne Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) sana emrettiğini yaptın ne de Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) sıkıntıdan kurtardın” dedim.
Sahîh-i Buhârî 1299, Kitap 23, Hadis 57