Huzeyfe (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Ömer (radıyallahu anh): “Hanginiz Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) fitne hakkındaki hadisini ezberinde tutuyor?” dedi. Ben: “Ben onu (Peygamber'in) söylediği gibi ezberimde tutuyorum” dedim. “Sen buna karşı gerçekten cüretlisin. Nasıl buyurdu?” dedi. Dedim ki: “Kişinin ailesi, çocuğu ve komşusu hakkındaki fitnesini namaz, sadaka ve iyilik örter.” Süleymân dedi ki: “O, ‘Namaz, sadaka, iyiliği emretmek ve kötülükten sakındırmak’ derdi.” (Ömer): “Bunu kastetmiyorum; fakat deniz dalgası gibi dalgalanacak olanı kastediyorum” dedi. Dedim ki: “Ey müminlerin emiri! Ondan sana bir zarar yok; seninle onun arasında kapalı bir kapı var.” “Kapı kırılacak mı, yoksa açılacak mı?” dedi. “Hayır, bilakis kırılacak” dedim. “Kırıldığında ise artık asla kapanmaz” dedi. “Evet” dedim. Kapının kim olduğunu ona sormaktan çekindik ve Mesrûk'a: “Ona sor” dedik. O da sordu; (Huzeyfe): “Ömer'dir (radıyallahu anh)” dedi. Dedik ki: “Ömer, kimi kastettiğini biliyor muydu?” “Evet, yarından önce bir gece olduğunu bildiği gibi (biliyordu). Çünkü ben ona yanıltmaca olmayan bir hadis anlattım” dedi.
Sahîh-i Buhârî 1435, Kitap 24, Hadis 38