Âişe erkeklerden ayrı, bir kenarda tavaf ederdi; onlarla karışmazdı.

İbn Cüreyc şöyle rivayet etti:

Atâ bana haber verdi: İbn Hişâm kadınları erkeklerle birlikte tavaf etmekten men ettiğinde (Atâ) şöyle dedi: “Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) hanımları erkeklerle birlikte tavaf etmişken o, onları nasıl men eder?” Ben: “(Bu) hicaptan (örtünme emrinden) sonra mıydı, önce mi?” dedim. “Evet, ömrüme yemin olsun ki ben bunu hicaptan sonra yetiştim” dedi. “Erkeklerle nasıl karışıyorlardı?” dedim. Şöyle dedi: “Karışmıyorlardı. Âişe (radıyallahu anhâ) erkeklerden ayrı, bir kenarda tavaf ederdi; onlarla karışmazdı. Bir kadın: 'Gel, (Hacer'i) istilâm edelim, ey müminlerin annesi!' dedi. O: 'Sen git!' dedi ve (istilâm etmeye) yanaşmadı. (Peygamber'in hanımları) geceleyin tanınmayacak bir kılıkta çıkarlar, erkeklerle birlikte tavaf ederlerdi. Fakat Beytullah'a girmek istediklerinde, onlar girinceye ve erkekler çıkarılıncaya kadar beklerlerdi. Ben ve Ubeyd b. Umeyr, Âişe Sebîr (dağının) içinde mücâvir olarak kalırken onun yanına gelirdik.” Ben: “Onun örtüsü ne idi?” dedim. Şöyle dedi: “O, örtüsü olan Türk işi bir çadırın içindeydi; bizimle onun arasında bundan başka bir şey yoktu. Üzerinde gül renkli bir gömlek gördüm.”