Şüphesiz şeytan insanda kanın ulaştığı yere ulaşır; onun kalplerinize bir şey atmasından korktum.

Ali b. Hüseyin (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) hanımı Safiyye ona şunu haber verdi: Kendisi, Ramazan'ın son on gününde mescitteki itikâfında onu ziyaret etmek için Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) geldi. Yanında bir süre konuştu, sonra dönmek üzere kalktı. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) de onu uğurlamak için onunla birlikte kalktı. Nihayet Ümmü Seleme'nin kapısının yanındaki mescit kapısına varınca Ensâr'dan iki adam geçti ve Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) selam verdiler. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) onlara: “Yavaş olun! Bu, ancak Safiyye bint Huyey'dir” buyurdu. Onlar: “Sübhânallah, ey Allah'ın Resûlü!” dediler. Bu, onlara ağır geldi. Bunun üzerine Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Şüphesiz şeytan insanda kanın ulaştığı yere ulaşır. Ben onun kalplerinize bir şey atmasından korktum.”