Ubeyd b. Umeyr şöyle dedi:
Ebû Mûsâ el-Eş'arî, Ömer b. Hattâb'ın (radıyallahu anh) yanına girmek için izin istedi; ona izin verilmedi. Sanki (Ömer) meşguldü. Ebû Mûsâ geri döndü. Ömer (işini) bitirince: “Abdullah b. Kays'ın sesini işitmedim mi? Ona izin verin” dedi. “Geri döndü” denildi. Onu çağırttı. (Ebû Mûsâ): “Bize bu emrediliyordu” dedi. (Ömer): “Buna bana bir delil getireceksin” dedi. (Ebû Mûsâ) Ensâr'ın meclisine gidip onlara sordu. “Bu konuda sana en küçüğümüz Ebû Saîd el-Hudrî'den başkası şahitlik etmez” dediler. (Ebû Mûsâ) Ebû Saîd el-Hudrî'yi götürdü. Ömer: “Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) emrinden bu bana gizli mi kaldı? Pazarlarda alışveriş beni (bundan) alıkoydu” dedi. Yani ticarete çıkmayı (kastediyor).
Sahîh-i Buhârî 2062, Kitap 34, Hadis 15
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلاَمٍ، أَخْبَرَنَا مَخْلَدُ بْنُ يَزِيدَ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ، أَنَّ أَبَا مُوسَى الأَشْعَرِيَّ، اسْتَأْذَنَ عَلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنه ـ فَلَمْ يُؤْذَنْ لَهُ، وَكَأَنَّهُ كَانَ مَشْغُولاً فَرَجَعَ أَبُو مُوسَى، فَفَرَغَ عُمَرُ فَقَالَ أَلَمْ أَسْمَعْ صَوْتَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قَيْسٍ ائْذَنُوا لَهُ قِيلَ قَدْ رَجَعَ. فَدَعَاهُ. فَقَالَ كُنَّا نُؤْمَرُ بِذَلِكَ. فَقَالَ تَأْتِينِي عَلَى ذَلِكَ بِالْبَيِّنَةِ. فَانْطَلَقَ إِلَى مَجْلِسِ الأَنْصَارِ، فَسَأَلَهُمْ. فَقَالُوا لاَ يَشْهَدُ لَكَ عَلَى هَذَا إِلاَّ أَصْغَرُنَا أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ. فَذَهَبَ بِأَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ. فَقَالَ عُمَرُ أَخَفِيَ عَلَىَّ مِنْ أَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَلْهَانِي الصَّفْقُ بِالأَسْوَاقِ. يَعْنِي الْخُرُوجَ إِلَى تِجَارَةٍ.