Sehl b. Sa'd (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Bir kadın bir bürde getirdi. -(Sehl): “Bürde nedir, bilir misiniz?” dedi. Kendisine: “Evet, o kenarı dokumalı bir şemledir (örtüdür)” denildi.- Kadın: “Ey Allah'ın Resûlü! Bunu kendi elimle dokudum, sana giydirmek istiyorum” dedi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ona ihtiyacı olduğu hâlde onu aldı ve o, izarı olarak üzerinde yanımıza çıktı. Topluluktan bir adam: “Ey Allah'ın Resûlü! Onu bana giydir” dedi. “Evet” buyurdu. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) mecliste (bir süre) oturdu, sonra (evine) döndü, onu katladı ve sonra ona gönderdi. Topluluk ona: “İyi etmedin; onu ondan istedin. Hâlbuki onun hiçbir isteyeni geri çevirmediğini biliyordun” dediler. Adam: “Allah'a yemin ederim ki onu ancak öleceğim gün kefenim olsun diye istedim” dedi. Sehl dedi ki: “Gerçekten de o, onun kefeni oldu.”
Sahîh-i Buhârî 2093, Kitap 34, Hadis 46