Onu al ve velâyı onlara şart koş; çünkü velâ ancak azat edenindir.

Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:

Berîre bana geldi ve: “Ailemle her yıl bir ukiyye olmak üzere dokuz ukiyyeye mükâtebe yaptım; bana yardım et.” dedi. Ben: “Eğer ailen, (bu parayı) onlara sayıp vermemi ve velânın bana ait olmasını isterse yaparım.” dedim. Berîre ailesine gitti ve bunu onlara söyledi; ama kabul etmediler. Onların yanından döndüğünde Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) oturuyordu. “Bunu onlara teklif ettim; ancak velânın kendilerine ait olmasından başkasını kabul etmediler.” dedi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) (bunu) işitti; Âişe de Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) durumu haber verdi. Bunun üzerine şöyle buyurdu: “Onu al ve velâyı onlara şart koş; çünkü velâ ancak azat edenindir.” Âişe (öyle) yaptı. Sonra Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) insanların arasında kalktı, Allah'a hamd ve senada bulundu, sonra şöyle buyurdu: “Bundan sonra: Allah'ın Kitabı'nda olmayan şartlar koşan adamlara ne oluyor? Allah'ın Kitabı'nda olmayan her şart, yüz şart da olsa bâtıldır. Allah'ın hükmü daha haklı, Allah'ın şartı daha sağlamdır. Velâ ancak azat edenindir.”