Abdullah b. Mes'ûd (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Kim, yalancı olduğu hâlde, bir kimsenin malını koparıp almak için yemin ederse, Allah'a, O kendisine gazaplı olduğu hâlde kavuşur.” Bunun üzerine Yüce Allah şu âyeti indirdi: “Allah'a verdikleri sözü ve yeminlerini az bir bedele satanlar...” (Âl-i İmrân 3/77). Derken Eş'as geldi ve şöyle dedi: “Ebû Abdurrahman size ne anlattı? Bu âyet benim hakkımda indi. Amcamın oğlunun arazisinde benim bir kuyum vardı. (Peygamber) bana: ‘Şahitlerini (getir)’ buyurdu. ‘Şahitlerim yok’ dedim. ‘O hâlde onun yemini’ buyurdu. ‘Ey Allah'ın Resûlü! O zaman o (hemen) yemin eder’ dedim. Bunun üzerine Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) bu hadisi zikretti; Allah da onu doğrulamak için bunu indirdi.”
Sahîh-i Buhârî 2356, 2357, Kitap 42, Hadis 6