Ey Zübeyr! Bahçeni sula, sonra suyu komşuna salıver.

Abdullah b. Zübeyr (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Ensâr'dan bir adam, Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) huzurunda, Harre'nin hurmalıkları suladıkları arkları hakkında Zübeyr ile davalaştı. Ensârî: “Suyu salıver, geçsin” dedi; (Zübeyr) bunu kabul etmedi. Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) huzurunda davalaştılar. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Zübeyr'e: “Ey Zübeyr! (Bahçeni) sula, sonra suyu komşuna salıver” buyurdu. Ensârî öfkelendi ve: “Halanın oğlu olduğu için mi?” dedi. Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yüzünün rengi değişti, sonra: “Ey Zübeyr! Sula, sonra su (ağaç diplerindeki) sete dönünceye kadar suyu tut” buyurdu. Zübeyr şöyle dedi: “Vallahi ben bu âyetin bu (olay) hakkında indiğini sanıyorum: ‘Hayır, Rabbine andolsun ki aralarında çıkan anlaşmazlıklarda seni hakem kılmadıkça iman etmiş olmazlar’ (Nisâ 4/65).”