Kayıp koyunu al; o ya senindir ya kardeşinindir ya da kurdundur. Kayıp deveyi ise bırak, sahibi onu bulur.

Zeyd b. Hâlid (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) lukata (buluntu mal) soruldu. (Zeyd), onun şöyle buyurduğunu söyledi: “Kabını ve bağını belle, sonra onu bir yıl ilan et.” Yezîd diyor ki: Eğer (sahibi çıkıp) tanınmazsa, onu bulan kişi onu harcar; (mal) onun yanında emanet olur. Yahyâ dedi ki: İşte bu (söz) Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) hadisinde mi, yoksa onun (Yezîd'in) kendinden bir şey mi, bilmiyorum. Sonra (soran): “Kayıp koyun hakkında ne dersin?” dedi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): “Onu al; o ancak ya senindir ya kardeşinindir ya da kurdundur” buyurdu. Yezîd dedi ki: O da ilan edilir. Sonra: “Kayıp deve hakkında ne dersin?” dedi. (Peygamber): “Onu bırak; çünkü ayakkabısı ve su kabı yanındadır; suya gider, ağaçtan yer; nihayet sahibi onu bulur” buyurdu.