Ebû Bekir (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Yola koyuldum; bir de baktım ki koyunlarını süren bir koyun çobanı! “Kimin (çobanı)sın?” dedim. “Kureyş'ten bir adamın” dedi ve adını söyledi; onu tanıdım. “Koyunlarında süt var mı?” dedim. “Evet” dedi. “Bana sağar mısın?” dedim. “Evet” dedi. Ona emrettim; sürüsünden bir koyunun ayaklarını bağlayıp tuttu. Sonra memesini tozdan silkelemesini emrettim; sonra avuçlarını silkelemesini emrettim. “Şöyle” dedi -avuçlarından birini diğerine vurdu-. Biraz süt sağdı. Ben de Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) için ağzında bir bez parçası bulunan bir su kabı hazırlamıştım. (Ondan) sütün üzerine (su) döktüm; nihayet altı soğudu. Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) yanına vardım ve: “İç, ey Allah'ın Resûlü!” dedim. O da içti; öyle ki ben (gönülden) razı oldum.
Sahîh-i Buhârî 2439, Kitap 45, Hadis 15
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا النَّضْرُ، أَخْبَرَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ أَخْبَرَنِي الْبَرَاءُ، عَنْ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنهما ـ. حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَجَاءٍ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ، عَنْ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ انْطَلَقْتُ، فَإِذَا أَنَا بِرَاعِي غَنَمٍ يَسُوقُ غَنَمَهُ فَقُلْتُ لِمَنْ أَنْتَ قَالَ لِرَجُلٍ مِنْ قُرَيْشٍ. فَسَمَّاهُ فَعَرَفْتُهُ. فَقُلْتُ هَلْ فِي غَنَمِكَ مِنْ لَبَنٍ فَقَالَ نَعَمْ. فَقُلْتُ هَلْ أَنْتَ حَالِبٌ لِي قَالَ نَعَمْ. فَأَمَرْتُهُ فَاعْتَقَلَ شَاةً مِنْ غَنَمِهِ، ثُمَّ أَمَرْتُهُ أَنْ يَنْفُضَ ضَرْعَهَا مِنَ الْغُبَارِ، ثُمَّ أَمَرْتُهُ أَنْ يَنْفُضَ كَفَّيْهِ، فَقَالَ هَكَذَا ـ ضَرَبَ إِحْدَى كَفَّيْهِ بِالأُخْرَى ـ فَحَلَبَ كُثْبَةً مِنْ لَبَنٍ وَقَدْ جَعَلْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِدَاوَةً عَلَى فَمِهَا خِرْقَةٌ، فَصَبَبْتُ عَلَى اللَّبَنِ، حَتَّى بَرَدَ أَسْفَلُهُ، فَانْتَهَيْتُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ اشْرَبْ يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ.