Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Berîre gelip şöyle dedi: “Ben sahiplerimle, her yıl bir ukiyye olmak üzere dokuz ukiyyeye kitabet anlaşması yaptım; bana yardım et.” Âişe şöyle dedi: “Eğer sahiplerin onu (bedeli) kendilerine bir defada saymamı ve seni azat etmemi isterlerse bunu yaparım; velân da benim olur.” (Berîre) sahiplerine gitti; onlar bunu kabul etmediler. (Dönüp): “Bunu onlara teklif ettim, fakat velâ kendilerinin olmadıkça kabul etmediler” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bunu işitti ve bana sordu; ben de ona anlattım. “Onu al ve azat et; velâyı onlara şart koş. Çünkü velâ ancak azat edenindir” buyurdu. Âişe dedi ki: Sonra Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) insanların arasında kalktı, Allah'a hamd ve sena etti, sonra şöyle buyurdu: “Bundan sonra, sizden bazı adamlara ne oluyor ki Allah'ın Kitabı'nda olmayan şartlar koşuyorlar? Allah'ın Kitabı'nda olmayan her şart, yüz şart da olsa batıldır. Allah'ın hükmü daha haklı, Allah'ın şartı daha sağlamdır. Sizden bazı adamlara ne oluyor ki biri: 'Ey falan! Sen azat et, velâ benim olsun' diyor? Velâ ancak azat edenindir.”
Sahîh-i Buhârî 2563, Kitap 50, Hadis 4